حداقل سرمایه گذاری در کسب و کار

قانون، حداقل سرمایه گذاری در کسب و کاربرای واجد شرایط بودن ویزای سرمایه گذار E2را مشخص نمی کند. قانون ملزم می کند که سرمایه گذار نباید در یک شرکت حاشیه ای، صرفاً به منظور امرار معاش سرمایه گذاری کند.

در صورتی که سرمایه گذاری، حتی اگر قابل توجه باشد، فقط درآمد کافی برای تامین معاش زندگی متقاضی و خانواده داشته باشد، متقاضی اجازه درخواست ویزای E2 ندارد. روش های مختلفی برای کمک به تعیین اینکه آیا یک سرمایه گذاری حاشیه ای است یا خیر، از این نظر که فقط امرار معاش برای سرمایه گذار باشد، وجود دارد.

حداقل سرمایه گذاری در کسب و کار

حداقل سرمایه گذاری در کسب و کار

برای تعیین اینکه آیا کسب و کار حاشیه ای است یا خیر، ابتدا، به درآمد حاصل از سرمایه گذاری نگاه کنید. اگر درآمد حاصل از کسب و کار بیش از درآمد لازم برای حمایت از سرمایه گذار و خانواده اش باشد، در این صورت کسب و کار به اندازه کافی بزرگ است.

اگر امتحان فوق رضایت بخش نباشد، در این صورت باید عوامل دیگر را در نظر گرفت. می توان به تاثیر اقتصادی کسب و کار توجه کرد. کسب و کار باید در حال یا آینده، ظرفیت مشارکت اقتصادی قابل توجهی، مانند استخدام کارگران امریکایی، داشته باشد. ظرفیت پیش بینی شده در آینده باید به طور کلی ظرف مدت پنج سال از تاریخ آغاز عملیات معمولی کسب و کار توسط سرمایه گذار محقق شود. به منظور بررسی ظرفیت تشخیص سود در مدت حداکثر پنج سال، متقاضیان باید یک طرح کسب و کار معتبر ارائه دهند.